Ρίξτε μια ματια στα παρακάτω links
http://www.jeffpatch.com/?p=11
http://www.pcdoctor-guide.com/wordpress/?p=2650
και ένα video για το πώς να διορθώσετε ένα sub pixel είναι εδώ
http://www.jeffpatch.com/movies/M4V56052.MP4.zip
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Hardware. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Hardware. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Πριν αρχίσουμε λοιπόν να μοντάρουμε τα εξαρτήματα του υπολογιστή μας πρέπει να εξετάσουμε πρώτα από πού θα περάσουν τα καλώδια.
Η δική μου πρακτική είναι να τα περνάω όλα πίσω από το κουτί εφόσον το επιτρέπει και η κατασκευή του, ανοίγοντας τρύπες εκεί που χρειάζεται στην πλάτη της Μητρικής.
Υπάρχουν βέβαια και κουτιά που είναι πολύ στενά από πίσω όποτε τα πράγματα δυσκολεύουν αρκετά. Γι αυτό όταν αγοράσετε νέο κουτί φροντίστε αυτό να είναι μια από τις βασικές προϋποθέσεις.
Το πρώτο πραγμα που εφαρμόζω είναι να ανοίξω μια τρύπα ακριβώς δίπλα και κάτω από την μητρική στο σημείο που κουμπώνει το μεγάλο (και το πιο μπελαλίδικο) βύσμα ρευμάτων του τροφοδοτικού.
Ανοίγω άλλη μια τρύπα ακριβώς κάτω από το βύσμα IDE της Μητρικής έτσι ώστε να μη φαίνεται όταν μπει η Μητρική.
Τρύπες ακόμη χρειάζονται εκεί που θα βγουν το τετράπινο ρεύματος του τροφοδοτικού, τα καλώδια sata των σκληρών, τα καλώδια από την πρόσοψη του κουτιού, η τροφοδοσία της κάρτας Γραφικών και τυχόν καλώδια USB από κάποιο πανελάκι.
Φροντίζουμε όλες οι τρύπες να μη φαίνονται όταν μπει πάνω η μητρική αλλά να μη είναι όμως και πολύ μέσα γιατί θα δυσκολευτεί να πατήσει σωστά η Μητρική.
Τυχόν μεμονωμένα λεπτά καλώδια από fans κλπ μπορούν να περάσουν κάτω από την Μητρική.
Η καλωδιοταινία IDE των DVD drives πρέπει να διπλώνεται έτσι ώστε να καταλήγει ομαλά.
Εδώ να πω ότι αν δεν έχετε μεγάλη καλωδιοταινία πιθανόν να μη φθάνει να περάσει από πίσω. (Υπάρχουν στα καταστήματα μεγάλες (80cm) που μπορείτε να τις διπλώσετε όπως θέλετε).
Επίσης μπορούμε διπλώσουμε και την ταινία που περισσεύει μεταξύ των δυο βυσμάτων που καταλήγουν στα δυο drives.
Τα καλώδια SATA τα περνάμε από την τρύπα που έχουμε προβλέψει και κατόπιν τα φέρνουμε πίσω και δίπλα από τους δίσκους φροντίζοντας να φαίνονται όσο το δυνατό λιγότερο. Αν είναι μικρά και δεν φτάνουν να περάσουν πίσω από την πλάτη του κουτιού πρέπει να προμηθευτείτε αυτά του ενός η μισού μέτρου από τα καταστήματα.
Επίσης πίσω και δίπλα περνάμε και τα καλώδια ρεύματος των σκληρών δίσκων και των DVD drives φροντίζοντας να βγουν ακριβώς εκεί που θέλουμε.
Τέλος το ρεύμα της κάρτας Γραφικών βγαίνει και αυτό από την τρύπα που έχουμε προβλέψει.
Απ ΄ότι καταλάβατε όλο το μυστικό είναι να ανοίξουμε τρύπες ώστε να περάσουν τα καλώδια πίσω στη πλάτη του κουτιού αλλά και εκεί που θα τα ξαναφέρουμε μπροστά (εφόσον δεν υπάρχει τροπος να έρθουν μπροστά).
Επίσης απαραίτητη προϋπόθεση είναι η χρήση ταιρ-απ για να κρατάμε τα καλώδια εκεί που θέλουμε.
Βέβαια ο οδηγός αυτός βασίστηκε στο δικό μου Stacker 830 αλλά άνετα με λίγη φαντασία μπορεί να εφαρμοσθεί και στα άλλα κουτιά.
Καλή επιτυχία σε όσους το εφαρμόσουν.
Ενα από τα καλύτερα προγράμματα για να δεύτε τα χαρακτηριστικά του Η/Υ σας είναι το CPUz όπου μπορείτε να το κατέβασε από εδώ http://www.cpuid.com/download/cpu-z-143.zip
Το παρακάτω άρθρο θα σας βοηθήσει στο να κατασκευάσετε τον δικό σας "σιγαστήρα" για τον σκληρό δίσκο. Τα υλικά είναι πολύ λίγα και η διαδικασία πολύ απλή, που δεν χρειάζεται ειδικές ικανότητες για να το φτιάξετε.
Υλικά που θα χρειαστούν:
Το σασί ενός παλιού CD Rom drive ή οτιδήποτε άλλο σε αυτό το μέγεθος. Βλέπε εικόνα.
Λίγο Ricofon ή οποιοδήποτε άλλο ηχομονωτικό υλικό. Θα χρειαστούμε περίπου το διπλάσιο όσο η μία επιφάνεια του κουτιού.
Ίσως για καλύτερη στερέωση να χρησιμοποιήσετε και ταινία διπλής όψεως. Εγώ εδώ δεν χρησιμοποίησα.
Μία μικρή παρένθεση, το γκρι σφουγγαράκι που βλέπετε το είχε το σασί για προστασία του cd rom.
Διαδικασία:
Κόβετε τόσο Ricofon έτσι ώστε να μπαίνει στην από μέσα πλευρά του κουτιού, σε αυτήν που έχει τα τοιχώματα και να έρχεται εφαρμοστά. Και το τοποθετείτε σε αυτήν.
Επίσης κόβετε και για την άλλη επιφάνεια το ίδιο μέγεθος. Ύστερα το κομμάτι που περίσσεψε το χρησιμοποιείται για "κόντρα", δηλαδή να κοντράρετε τον σκληρό δίσκο έτσι ώστε να μην προχωράει προς τα μέσα.
Βέβαια στη φωτογραφιά δεν φαίνεται και πολύ καλά η "κόντρα" αλλα μπορείτε να καταλάβετε τη διαφορά αν προσέξετε ότι το "γυμνό" τμήμα στο πίσω μέρος έχει καλυφθεί.
Αφού τοποθετήσετε την "κόντρα" τοποθετείστε το δίσκο στη μέση περίπου.
Το υπόλοιπο κομμάτι μπορείτε να το τοποθετήσετε πάνω στο δίσκο αν το θεωρείται απαραίτητο. Δηλαδή αν δεν καλύπτεται με τα δύο κομμάτια (επειδή είναι λεπτός για παράδειγμα).
Ο δίσκος στην εικόνα είναι κάπως παλιός :P
Σημειώστε πως τα πλάγια τα άφησα ελεύθερα για την κυκλοφορία του αέρα. Με αυτήν την κατασκευή θα μπορέσετε να ησυχάσετε από το δίσκο σας, αφού πλέον δεν θα δημιουργούνται κραδασμοί αλλά ούτε και θόρυβος. Φυσικά αν ο δίσκος σας είναι πολύ θερμός τότε θα πρέπει να λάβετε τα μέτρα σας διότι το Ricofon και γενικά όλα τα ηχομονωτικά υλικά δρουν και σαν θερμομονωτικά. Γι αυτό ΠΡΟΣΟΧΗ !
Βιδώνεται το κουτί και είναι κάπως έτσι:
Και ένα κοντινό πλάνο:
Επίσης για τέλεια στερέωση του δίσκου συστήνω να χρησιμοποιήσετε ταινία διπλής όψης για να κολλήσετε το Ricofon. Τέλος βιδώνετε το δίσκο σε μία από τις θήκες για cd rom drive και είστε έτοιμοι, καλόν ύπνο
Από x-park.gr
Για την καλύτερη προστασία του Η/Υ και των περιφερειακών σας είναι η αγορά ενός σταθεροποιητή (UPS). Υπάρχουν δυο τύποι που είναι οι εξής:
- Stand By
- Line Interactive
Και οι δυο μπορεί να παρέχουν και προστασία στην τηλεφωνική γραμμή για εξίσου αυξομείωσεις
Μια καλή συμβουλή για την μεγίστη αντοχή της μπαταρίας στον χρόνο είναι να την βγάζετε αν σας επιτρέπει το laptop την ώρα που είναι συνδεμένο στην μπρίζα και δουλεύετε από εκεί!
Ετσι το laptop θα λειτουργεί εκείνη την ώρα χωρίς μπαταριά με στόχο να μην την επιβαρύνει.
Μια καλή πρόταση για καμένα ή μισοκαμμένα pixel στην LCD οθόνη σας είναι ένα απαλό και προσεκτικό μασάζ με μια μπατονετα στο σημείο που είναι το pixel αφού κλείσετε την οθόνη σας! Υπάρχουν πολλές πιθανότητες να ξανά λειτουργήσει το pixel!
Τουλάχιστον σε μένα έχει 80% λειτουργικότητα!
Τι σημαίνει έχω κάνει Raid στον υπολογιστή μου?
Καταρχήν όταν ακούω Raid σημαίνει ότι έχω μία συστοιχεία δίσκων συνεργαζόμενων κατά συγκεκριμμένο τρόπο ανάλογα με το ποθητό αποτέλεσμα, δηλαδή από 2 δίσκους και πάνω ίδιας χωρητικότητας! Καλό είναι να είναι και ίδιο μοντέλο ακριβώς για να μην έχω αποκλίσεις σε χρόνους εγγραφής, ανάγνωσης κτλ κτλ κάτι που θα συμβιβάσει ο controller αλλά δεν είναι ότι καλύτερο.
Γιατί θα μου πείτε και άλλοι έχουν 2 δίσκους,
συνήθως ένα μεγάλο με τα αρχεία τους και ένα μικρό με το λειτουργικό,
αλλά δεν τους "συμφέρει" να τους κάνουν raid, γιατί ουσιαστικά το σύστημα θα δει τον μεγάλο δίσκο ίσο με τη χωρητικότητα του μικρού, αφήνοντας αχρησιμοποίητα όλα τα παραπάνω GB.
Αφήστε που για να φτιάξεις Raid πρέπει και η μητρική σου να έχει το ανάλογο controller που να υποστηρίζει raid αλλά και τη συγκεκριμμένη raid διάταξη που θες!
Sata Raid Controller σε 32bitPCI οικιακής χρήσεως
Για να σας φτιάξω, οι σοβαροί controller δεν είναι ενσωματωμένοι αλλά έρχονται σε 32bit PCI για εμάς το λαό 64bit PCI για τους servers και παίρνουν πάνω και μνήμη RAM για buffering! Και φυσικά υπάρχουν σε εκδόσεις Ide, Sata, Sata II, SCSI, optical SCSI etc.
Για να πάρετε μια ιδέα, για κάτι καλούλι σε οικιακή χρήση ξεκινάμε από 50ευρά ενώ για σερβερόνια ξεκινάμε από 300 ευρά και ανεβαίνουμε χωρίς να υπολογίσουμε το κόστος των δίσκων.
Raid Controller σε 64bitPCI για serverοκαταστάσεις...
Έστηνα ένα τέτοιο σε ένα Proliant 2500R, Τρελό LooL, multiple boot με δισκέτες, και RTFM! (=read the fucking manual!)
Αξίζει να παρατηρήσετε τις υποδοχές για μνήμη και τον επεξεργαστή που βγάζουν μάτι!
Συνήθως ενσωματωμένους raid controllers έχουν οι καλές εκδόδεις (Deluxe) των ακριβών μητρικών, αλλά και να μην έχει η μητρική σας τον βάζετε μετά σε PCI όπως είπαμε... Οι δύο βασικές εταιρίες του χώρου που κατασκευάζουν ενσωματωμένους και μη, είναι η Promise
Επίσης είναι δυνατό να έχω παραπάνω από 1 controller στην ίδια μητρική, τον καθένα να ελέγχει άλλη συστοιχεία. Εκεί και αν πάμε μακριά..
Ακολουθούν οι ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ & Υπέρ, Κατά, έκαστης.
- Raid-0 Stripping! (για τρελές επιδόσεις)
Έχω 2 όμοιους δίσκους. Τους τοποθετώ, τους καθορίζω ως συστοιχεία raid-0 (define array) και τους φορμάρω. Αυτό το λέω γιατί αν είχαν δεδομένα από πριν, αυτά χάνονται.
Μετά το σύστημα τους βλέπει σαν 1 δίσκο, συνολικής χωρητικότητας όσο και των 2 μαζί! Θα μου πείτε τους έκανα raid ουσιαστικά για να τους ενώσω? Όχι. Για αυτό υπάρχει άλλος τρόπος... (JBOD-> δεν το συνιστώ, προτιμώ softwarικές λύσεις)
Τότε τι κέρδισα?
Όταν πάει το σύστημα να γράψει ένα δεδομένο, "το κόβει στη μέση" και γράφει ταυτόχρονα το μισό στον ένα δίσκο και το άλλο μισό στον άλλο.
Έτσι το γράφει σε διπλάσια ταχύτητα, δηλαδή στο μισό χρόνο από όσο θα έκανε να το γράψει αν είχα μόνο ένα δίσκο! Ομoίως γίνεται και στην ανάγνωση. Το μισό από τον ένα, το μισό από τον άλλο και πάει λέγοντας.
Έτσι έχω διπλάσια ταχύτητα στην ανάγνωση και εγγραφή.
Φανταστείτε να έχω 2 WD Raptors (10.000rpm) σε raid-0... Ουσιαστικά θα είναι σα να έχω ένα δίσκο να δουλεύει στις 20.000rpm όταν όλοι οι άλλοι της αγοράς τρέχουν στις 7.200rpm
Και να φανταστείτε ότι υπάρχουν και serveρομητρικές που κάνουν stripping με 4 δίσκους. Εκεί είναι να σου φεύγει το κεφάλι! Ποπο Κ@υλ@! Να την βγάλεις να την παίζεις!
Προφανώς δεν καταλαβαίνετε τη σπουδαιότητα αυτών, αλλά εγώ κοντεύω να βγω από τα ρούχα μου έχοντας δει απίστευτες επιδόσεις...
Ξέρετε τι είναι ενώ εσείς περιμένετε να bootάρουν τα Win, με ένα τέτοιο μηχανάκι να μπαίνουν σε 1 δευτερόλεπτο? Πριν καλά καλά δεις τις μπλε κουκίδες?
Seeing is Believing!
Συνοπτικά:
-Διπλάσια ταχύτητα ανάγνωσης και εγγραφής (θεωρητικά πάντα. πρακτικά μπορεί να είναι και υπερδιπλάσια, ή και κάτι λιγότερο ανάλογα με τα μοντέλα και τους συνδυασμούς. Μην απορείτε, δείτε τα benchmarks!)
-Λιγότερη ασφάλεια αφού αν τα φτύσει ένας από τους 2 δίσκους χάνω τα πάντα!
-Ενώ έχω 2 δίσκους ίσης χωρητικότητας τους βλέπω σαν ένα ενιαίο διπλάσιας χωρητικότητας.
Να σημειωθεί εδώ πως είναι ευνόητο πως δεν μπορώ να βγάλω ένα δίσκο από τη συγκεκριμένη συστοιχία και να τον διαβάσω αλλού... Ούτε καν και τους 2 μαζί! Διαβάστε και παρακάτω το γιατί.
-Raid-1 Mirroring (ασφάλεια)
Παρομοίως έχω 2 όμοιους δίσκους.
Σε αυτή την περίπτωση ο ένας από τους 2 δίσκους μπορεί να έχει δεδομένα τα οποία δεν θα χάσω. Αν δε θέλω να χάσω λοιπόν τα δεδομένα μου καλά θα κάνω να ξέρω ποιόν έχω βάλει master/slave για να ξέρω από ποιόν θα αντιγράψω σε ποιόν!
Παρόλα αυτά συνιστώ πριν καθορίσετε τη συστοιχία να αντιγράψετε τα δεδομένα από τον ένα στον άλλο ενώ βρίσκονται ακόμα στον απλό controller για να έχετε το κεφάλι σας ήσυχο. Επίσης υπάρχει και η όχι και τόσο σπάνια περίπτωση ενώ έχετε 2 ολόιδιους δίσκους ο ένας να είναι μικρότερος του άλλου κατά κάτι KB,MB, (κατά την διαμόρφωσή τους σε file system συμβαίνουν αυτά) οπότε να μην μπορέσετε να αντιγράψετε το image από τον γεμάτο δεδομένα στον άδειο... ενώ αν έχουν και οι δύο τα ίδια από πριν είστε ΟΚ ότι και αν γίνει!
Έτσι τα δεδομένα ξαναμαναντιγράφονται για μία τελευταία φορά και αφού έχει φτιαχτεί έτσι η διάταξή μας Raid-1 Mirroring ο controller αναλαμβάνει να γράφει στον ένα δίσκο ότι γράφεται και στον άλλο. Δηλαδή έχουμε 2 δίσκους, αλλά στο λειτουργικό μας βλέπουμε μόνο τον ένα αφού ο άλλος είναι πιστό αντίγραφο (καθ'εικόνα) του άλλου.
Τι πετυχαίνουμε με αυτό?
Ασφάλεια. Αν για κάποιο λόγο τα φτύσει ο ένας από τους 2, σου βγάζει μηνυματάκι ότι πλέον η συστοιχία δεν είναι functional αλλά critical και αντικατέστησε τον τάδε δίσκο, οπότε αφού τον αντικαταστήσεις μόνο του πάει και κάνει restore και ξαναντιγράφει "την εικόνα" στο νέο δίσκο.
Κατ' αυτό τον τρόπο θα λέγαμε είσαι "άτρωτος" από σφάλματα δίσκου, bad sectors κτλ, αλλά κινδυνεύεις ακόμα από τη ΔΕΗ, που με μία υπέρταση μπορεί να σου κάψει τη μητρική, τον controller και μετά έχεις το εξής πρόβλημα:
Ενώ σε οποιοδήποτε άλλο δίσκο που δούλευε σε ένα σύνηθες controller αν τον βγάλεις και τον βάλεις σε άλλο διαβάζεται κανονικά, δεν συμβαίνει το ίδιο με τους raid controllers. Είναι εξαιρετικά ιδιότροποι, (δεν ξέρω τι σκατά και πως πάνε και γράφουνε) και αν βγάλεις ένα δίσκο από raid-1 mirroring συστοιχία που κανονικά θα έπρεπε να διαβάζεται και αλλού, μπορεί αυτό να μη συμβεί, και να χρειαστείς ακριβώς τον ίδιο controller ή controller ίδιας μάρκας για να τον διαβάσεις... (οπότε αν έχεις και μία extra μητρική standby, είσαι καλυμμένος και σε περίπτωση που καεί το σύμπαν!)
Τελικά διατρέχεις το μοναδικό κίνδυνο να τα φτύσει ο controller και να αρχίσει να γράφει μαλαπέρδες και στους 2 δίσκους και να τα @πογ@μήσει και τα 2 ταυτόχρονα στην ίδια ταχύτητα! Αλλά αυτό είναι ακραία περίπτωση και λιγότερο πιθανό γιατί είπαμε, δεν καταφεύγουμε σε φτηνιάρικα πράματα.
Σε Θέματα Επιδόσεων:
Έχουμε διπλάσια ταχύτητα ανάγνωσης (στις περισσότερες μάρκες δηλαδή για να μην είμαι απόλυτος) αλλά ίδια ταχύτητα εγγραφής. Λογικό αφού κατά την ανάγνωση δουλεύει όπως στην περίπτωση του raid-0 αλλά κατά την εγγραφή πάει και γράφει ταυτόχρονα το ίδιο πράμα σε 2 δίσκους οπότε το ίδιο και το αυτό.
Συνοπτικά:
-Ασφάλεια αφού για να χάσεις δεδομένα πρέπει να είσαι ο υπεργκαντέμης,
-Διπλάσια ταχύτητα ανάγνωσης, εγγραφή η ίδια
-Ενώ έχω 2 δίσκους, χρησιμοποιώ τη χωρητικότητα του ενός αφού ο άλλος είναι αντίγραφο.
-Raid-10 Mirroring & Stripping (ασφάλεια & επιδόσεις)
Αυτή η περίπτωση είναι το "πάντρεμα" των άνω 2.
Έχω 4 όμοιους δίσκους οι οποίοι είναι 2 ζευγάρια μεταξύ τους mirroring, και τα ζευγάρια μεταξύ τους stripping!
Δηλαδή σα να έχω μία συστοιχία mirroring και άλλη μία mirroring που οι 2 τους αποτελούν τα στοιχεία μίας stripping συστοιχίας. Το Θέμα είναι ότι όλους τους δίσκους τους ελέγχει ένας controller.
(Υπάρχει και το raid-0+1 που είναι ακριβώς το ίδιο αλλά vice versa τα raids. Στην ουσία είναι το ίδιο πράμα)
Έτσι έχω και ασφάλεια, και περισσότερη μάλιστα γιατί αν καεί ένας δίσκος, είμαι ΟΚ. Αν καεί και δεύτερος, πάλι είναι ΟΚ αρκεί να μην έχουν καεί και οι 2 από μία συστοιχία. Να έχω κάψει δηλαδή δίσκους ίδιου χρώματος όπως φαίνεται στο σχήμα.
Συνοπτικά:
-Διπλάσια Ταχύτητα Ανάγνωσης και Εγγραφής
-Περισσότερη ασφάλεια από κάθε άλλη διάταξη αφού και με τους μισούς δίσκους αυτή έχει 66%πιθανότητες να είναι βιώσιμη.
-Η Χωρητικότητα των 2 δίσκων εκ των 4 είναι πάει ανεκμετάλλευτη για το mirroring.
-JBOD
Έχετε ένα σωρό μικρά μεγάλα δισκάκια άνισου μεγέθους?
Ε, αν έχετε και έναν controller που να υποστηρίζει JBOD, μαζεύετε όλη τη σαβούρα, την βάζετε μαζί, και φτιάχνετε εικονικά ένα μεγάλο δίσκο συγκεντρωτικής χωρητικότητας...
Απόδοση? Η ίδια. Εξαρτάται για την ακρίβεια από τον δίσκο στον οποίο είναι το δεδομένο που διαβάζετε εκείνη τη στιγμή!
Ασφάλεια? Καμία. Αν τα φτύσει ένας δίσκος από τους πολλούς τα χάνετε όλα.
Γιατί να φτιάξετε τέτοιο πράμα? Έλα μου ντε.. Εγώ απορώ γιατί το συγκαταλλέγουν στα raids. Ίσως ότι χρειάζεται έναν raid controller για να λειτουργήσει!
Συνοπτικά:
-Μην φτιάξετε ποτέ σας τέτοιο πράμα! Απλά να γνωρίζετε την ύπαρξή του..
Χώρια στους κινδύνους που θα μπείτε με τόσους δίσκους να τραβάνε ρεύμα από ένα τροφοδοτικό... (αλλά υπάρχει λύση και γι'αυτό, 2-3 τροφοδοτικά σε 1 PC)
-Raid n (όπου n>2) (Όλα τα λεφτά!)
Τι είναι αυτό? Συστοιχεία 3,4,5,6..10 δίσκων.
Συνηθέστερο είναι το Raid-5.
Έχω 5 δίσκους. Στους n-1 δίσκους δηλαδή στους 4, γράφω το δεδομένο μου με τον τελευταίο να παίζει το ρόλο του parity. Αν κάποιος από τους 5 τα φτύσει, με το parity-bit μπορώ να "μαντέψω", να "ανακατασκευάσω" το bit που έχασα. Πανέξυπνο?
Σε πολύ πολύ καλές συστοιχείες, υπάρχει και ένας δίσκος HOT-ON.
Αυτός είναι ο έκτος της υποθέσεως αν έχουμε 5, που κάθεται "σε αναμμένα κάρβουνα" και περιμένει όταν θα τα φτύσει κάποιος εκ των 5 να πάει ο controller και να ανακτήσει κατευθείαν πάνω του το χαμένο bit. Αυτό θα πει επαγγελματισμός και Σερβεροκούτια, Racks και τον αμάζευτο...
Έτσι έχω:
-(Ν-1)πλάσια ταχύτητα Ανάγνωσης και Εγγραφής
-Ασφάλεια
-Χαμένη μόνο η χωρητικότητα ενός από n δίσκους!
-Μοναδικό μειονέκτημα, το κόστος του raid-5 controller!!! Ξεκινάμε από 350ευρά κα πάμε...
Να σημειωθεί ότι Raid-5 μπορεί να φτιάξει κανείς και softwarικά. Αλλά ειδικά κατά την Εγγραφή είναι εξαιρετικά αργό γιατί ο υπολογισμός του κάθε parity bit, καταναλώνει μα πάρα πολύ επεξεργαστική ισχύ!
Η λύση είναι πολύ απλή απλά εγκαθιστούμε το easyrecovery στον δίσκο ή καλύτερα σε ένα διαφοερετικο δίσκο. Η εφαρμογή είναι πολύ καλή και μας επαναφέρει ένα μεγάλο κομμάτι των δεδομένων που θέλαμε!
καλή επιτυχία!!!
Οδηγίες για την εγκατάσταση μιας κάρτας διεπαφών ISA/PCI/PCMCIA FAST ETHERNET CARD.
Σκοπός της σελίδας είναι να καλύψει και τους δύο τύπους προσωπικών Η/Υ Γραφείου (Desktop PCs) αρχιτεκτονικής IBM όπως και αρχιτεκτονικής Macintosh και εκτείνεται και στην εγκατάσταση Ethernet προσαρμογέα σε φορητούς προσωπικούς υπολογιστές (notebooks/laptops)
- Υπολογιστές γραφείου ή Desktop Pcs:
- Αρχιτεκτονικής IBM
Απαραίτητα εργαλεία για την εγκατάσταση του υλικού:
- Ένα κατσαβίδι μετρίου μεγέθους .
- Ένα αντιστατικό βραχιόλι υπό τη μορφή λωρίδας.
- Το εγχειρίδιο βοηθείας του υπολογιστή μας.
- Το νέο υλικό προς εγκατάσταση (Ethernet προσαρμογέας), το μαγνητικό μέσο (CD ή δισκέτα) που περιέχει το απαραίτητο λογισμικό για το συγκεκριμένο υλικό (οδηγούς-drivers).
- Το εγχειρίδιο χρήσης του νέου υλικού (Ethernet προσαρμογέας)
Προφυλάξεις ασφάλειας:
- Για την αποφυγή καταστροφής ζωτικής σημασίας συστατικών του υλικού που υπάρχει στην κεντρική μονάδα του υπολογιστή λόγω ύπαρξης στατικού ηλεκτρικού φορτίου, θυμηθείτε να συνδέσετε πάντα ένα αντιστατικό βραχιόλι λωρίδας(antistatic strip bracelet) από τον καρπό σας με το σασί του κουτιού του υπολογιστή ή απλώς να αγγίξετε το σασί της Κεντρικής Μονάδας για την για την εκροή οποιαδήποτε στατικού φορτίου πριν την επαφή σας με το υλικό ή υλικά τα οποία είναι ευαίσθητα στον στατικό ηλεκτρισμό.
(Περιέχουν ολοκληρωμένες διατάξεις οι οποίες είναι ευαίσθητες στο στατικό ηλεκτρικό φορτίο).
- Λόγω του ότι οι προδιαγραφές της κεντρικής μονάδας ενός προσωπικού υπολογιστή έχουν σχεδιαστεί για επεμβάσεις μόνο από αρμόδιο τεχνικό προσωπικό, κατά συνέπεια οποιαδήποτε επέμβαση του χρήστη στο υλικό/λογισμικό της Κεντρικής Μονάδας δεν γίνεται με την ίδια προσοχή σε σύγκριση με την επέμβαση ενός αρμόδιου τεχνικού κατά περίπτωση.
Γι’ αυτό το λόγο:
- Να είστε προσεκτικοί όσον αφορά τις αιχμηρές άκρες στο περίβλημα που μπορεί να κόψει τα δάχτυλα ή/και τα χέρια σας .
- Να μην γίνεται ποτέ επέμβαση στο υλικό της Κεντρικής Μονάδας (πρόσθεση/αφαίρεση υλικού ή ακόμη και άνοιγμα του κουτιού της Κεντρικής Μονάδας) κατά την λειτουργία της Κεντρικής Μονάδας. Κατά τη διαδικασία ελέγχου υλικού (troubleshooting), πάντοτε να γίνεται προ-έλεγχος ότι η Κεντρική Μονάδα δεν είναι σε λειτουργία.
Βήμα 1ο: Ανοίγοντας την Κεντρική Μονάδα.
1. Κατεβάστε το σύστημα (halt-power off) εάν είναι σε λειτουργία.
2. Απομακρύνετε όλα τα καλώδια σύνδεσης τα οποία συνδέονται σε μέρη της Κεντρικής Μονάδας.
3. Εντοπίστε τις βίδες οι οποίες συγκρατούν το κέλυφος της Κεντρικής Μονάδας (cover-plate) επάνω στο πλαίσιο και ξεβιδώστε. Συλλέξτε τις αντίστοιχες βίδες και τοποθετήστε τις ξεχωριστά μαζί.
4. Απομακρύνετε με προσοχή το κέλυφος της Κεντρικής Μονάδας.
Συμβουλή: Λόγω της ανοικτής αρχιτεκτονικής σε επίπεδο υλοποίησης/συγκρότησης του/των υλικών, μεγάλος αριθμός συστημάτων που κυκλοφορούν στο εμπόριο και ειδικά τα συστήματα τελευταίας γενεάς (παραγωγής υλικού τελευταίου χρόνου ή και 6μήνου) συγκροτούνται σε κουτιά (cases) τα οποία ανοίγουν με μοναδικό τρόπο ο οποίος καθορίζεται από το εγχειρίδιο του κατασκευαστή το οποίο συνοδεύεται με την κεντρική μονάδα. Χρήσιμο θα είναι να ακολουθήσετε βήμα προς βήμα τις οδηγίες ανοίγματος του κουτιού (case) αν δεν είσαστε σίγουροι ή δεν είναι προφανής ο τρόπος με τον οποίο ανοίγει το κουτί της Κεντρικής Μονάδας.
Βήμα 2ο: Εντοπίζοντας τις σχισμές επέκτασης (Expansion Slots)
- Τοποθετήστε το ανοικτό πλαίσιο του κουτιού της Κεντρικής Μονάδας από τη πλευρά κατά την οποία τα συστατικά (components) της μητρικής κάρτας του συστήματος να φαίνονται από το πάνω μέρος ευδιάκριτα με γυμνό μάτι, όπως ακολουθεί στη παρακάτω φωτογραφία:
Κοιτάζοντας την μητρική πλακέτα του συστήματος (motherboard), οι σχισμές επεκτάσεως (Expansion Slots) διακρίνονται ως εξής:
- Σχισμές επεκτάσεως ISA (Industry Standard Architecture): Παλαιότερης τεχνολογίας πρότυπο διεπαφών με χαμηλή χωρητικότητα του διαύλου επικοινωνίας (bus). Πρακτικά διακρίνονται λόγω του μαύρου χρώματος της σχισμής, μεγαλύτερου μεγέθους της σχισμής, και μεγαλύτερου πλάτους των διεπαφών της σχισμής (slot pins) όπως φαίνεται στις παραπάνω φωτός.
- Σχισμές επεκτάσεως PCI (Peripheral Component Interconnect): Νεώτερης τεχνολογίας πρότυπο διεπαφών με υψηλότερη χωρητικότητα του διαύλου επικοινωνίας σε σχέση με το πρότυπο ISA. Πρακτικά διακρίνονται λόγω του άσπρου χρώματος της σχισμής, μικρότερου μεγέθους της σχισμής, και μικρότερου πλάτους των διεπαφών της σχισμής (slot pins), όπως φαίνεται στις παραπάνω φωτός.
Η βασική διαφορά μεταξύ των δύο προτύπων (ISA & PCI) είναι ότι το πρότυπο PCI έχει την ικανότητα διαμεταγωγής 64 bits δεδομένων μέσα από το δίαυλο διαμεταγωγής δεδομένων (data bus) ανά περίοδο χρονισμού, ενώ το πρότυπο ISA έχει την ικανότητα διαμεταγωγής της μισής χωρητικότητας δεδομένων στο δίαυλο (32 bits) ανά ίδια περίοδο χρονισμού. Συνεπώς μια σχισμή επεκτάσεως ISA συγκροτείται από 32 διεπαφές μέσω των οποίων ξεχωριστά υλοποιείται η διαμεταγωγή 1bit ανά περίοδο χρονισμού (σύνολο: 32x1bit=32bits), ενώ μια σχισμή επεκτάσεως PCI συγκροτείται από 64 διεπαφές ικανές να διαμετάγουν 1bit ανά περίοδο χρονισμού (σύνολο: 64x1bit=64bits). Για λόγους ιστορίας, είναι αξιοσημείωτο να αναφέρουμε ότι το πρότυπο PCI κατά την γέννησή του είχε τον ίδιο δίαυλο διαμεταγωγής δεδομένων με το πρότυπο ISA. (32bits data bus)
Βήμα 3ο: Εγκατάσταση του νέου υλικού (PCI Ethernet Adapter)
- Κατόπιν ελέγξτε εάν το έλασμα καλύμματος (slot-cover) που βρίσκεται στο πίσω μέρος του σασί στο κουτί είναι καλυμμένο. Αν ναι, απομακρύνετε το έλασμα κάλυψης που αντιστοιχεί στη συγκεκριμένη σχισμή (προσέξτε ότι η αντιστοιχία των σχισμών επέκτασης σε σχέση με τα ελάσματα κάλυψης είναι 1 προς 1) με ένα κατσαβίδι ξεβιδώνοντάς το εάν βιδώνει ή απλά απομακρύνετε το έλασμα πιέζοντας ελαφρά αν είναι μέρος του σασί (πρεσαριστώ). Στη δεύτερη περίπτωση θέλει προσοχή η διαδικασία απομάκρυνσης λόγω του ότι το έλασμα όπως και η κενή θέση του που αφήνει πίσω είναι αιχμηρά θέτοντας έτσι σε κίνδυνο να τραυματίσετε τα χέρια σας. Επιπρόσθετα θέλει προσοχή η προσαρμογή της πίεσης που θα ασκηθεί στο έλασμα γιατί εάν ξεφύγει το αιχμηρό εργαλείο που χρησιμοποιείτε (κατσαβίδι), υπάρχει επίσης κίνδυνος να τραυματίσετε ζωτικά συστατικά (components) της μητρικής κάρτας. Μετά την απομάκρυνση του ελάσματος, θα είσαστε έτοιμοι για την τοποθέτηση της κάρτας όπως φαίνεται στη φωτό που ακολουθεί:
- Στη συνέχεια, τοποθετείστε την PCI κάρτα επέκτασης (στη περίπτωσή μας Ethernet Adapter) στη σχισμή επέκτασης για την οποία έχουμε προ-εργασθεί όπως περιγράφουν τα παραπάνω βήματα. Πιέζουμε προσεκτικά ούτως ώστε να εφαρμόσουν οι διεπαφές της κάρτας (pin-outs) στις διεπαφές της σχισμής (slot-pins).
Επισήμανση: Λόγω του ότι όλα τα συστατικά υλικού (Hardware components) έχουν υλοποιηθεί κάτω από διεθνή πρότυπα δεν υπεισέρχεται λόγος ασυμβατότητας των υλικών. Επιπρόσθετα, τα επεκτάσιμα υλικά τοποθετούνται μονόδρομα στις αντιστοιχες σχισμές επέκτασης. Σε περίπτωση λοιπόν μη ομαλής τοποθέτησης του υλικού (της PCI κάρτας) στη σχισμή (PCI-slot) μην καταβάλλετε επιπρόσθετη δύναμη ούτε να χρησιμοποιήσετε κάποιο αιχμηρό εργαλείο για την διευκόλυνση της τοποθέτησης. Υπάρχει κίνδυνος να τραυματιστείτε και εσείς ή και να προκαλέσετε βλάβη σε ζωτικά συστατικά των υλικών.
Απλά ελέγξτε για υπολείμματα ρινισμάτων ή και σκόνης τα οποία ενδέχεται να έχουν συσσωρευτεί λόγω στατικού ηλεκτρισμού στις διεπαφές της σχισμής και στις διεπαφές του υλικού προς εγκατάσταση (κάρτας PCI) και με ένα φυσητήρα πεπιεσμένου αέρα (blower) καθαρίστε τη σχισμή και το σύνδεσμο διεπαφών της κάρτας (pin-connector). Δοκιμάστε να επανατοποθετήσετε το υλικό και όπως θα δείτε θα εφαρμόσει κατάλληλα στη σχισμή χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία, όπως φαίνεται στις παρακάτω φωτογραφίες.
- Πιστοποιείστε τη σωστή στήριξη του υλικού στη σχισμή, παρατηρώντας τη σωστή κάλυψη του ελάσματος πάκτωσης της κάρτας (screw-cover) στη κενή θέση που άφησε πίσω του το έλασμα κάλυψης (slot-cover) και δείτε ότι ταιριάζουν τα σημεία πάκτωσης (υπάρχει σημείο στήριξης μέσω βίδας σε εκείνο το σημείο) όπως φαίνεται στη παραπάνω φωτό. Βιδώστε ασκώντας πίεση προσεκτικά.
- Πιστοποιείστε τη σταθερότητα του υλικού. Η κάρτα μετά την πάκτωση (βίδωμα) της δεν θα πρέπει να μετακινείται μέσα στη σχισμή.
Βήμα 4ο: Επανατοποθέτηση του κελύφους της Κεντρικής Μονάδας (Cover-plate)
- Μετά τη σωστή τοποθέτηση του υλικού και κάνοντας ένα γενικό έλεγχο ότι δεν έχετε αφήσει κάποια επιπρόσθετα εργαλεία ή υλικά μέσα στο κουτί της Κεντρικής Μονάδας (π.χ. κάποιο μικρό κατσαβίδι ή βίδες που δεν χρησιμοποιούνται) επανατοποθετήστε το κέλυφος (cover-plate) ως εξής:
Ακολουθείστε κλείνοντας τη Κεντρική Μονάδα- συμβουλευόμενοι πάντα το εγχειρίδιο χρήσης του κατασκευαστή – την αντίστροφη διαδικασία ανοίγματος του κουτιού (όπως περιγράφεται στα steps 3-4 του 1ου βήματος (Βήμα 1ο: Ανοίγοντας την Κεντρική Μονάδα.).
- Κλείστε τη Κεντρική μονάδα καλύπτοντας με το κέλυφος, προσέχοντας πάντα να εφαρμόσει στα σωστά σημεία στήριξης.
- Συλλέξτε τις αντίστοιχες βίδες και βιδώστε.
- Επανασυνδέστε τα καλώδια σύνδεσης της Κεντρικής Μονάδας τα οποία ήταν συνδεδεμένα πριν από την επέμβαση τοποθέτησης του νέου υλικού.
Βήμα 5ο:Εκκίνηση της Κεντρικής Μονάδας. (Booting-up)
- Ανοίξτε τη παροχή τροφοδοσίας.
- Μετά την εκκίνηση του συστήματος, σε αυτό το σημείο είσαστε έτοιμοι για την εγκατάσταση του λογισμικού το οποίο θα οδηγήσει το συγκεκριμένο υλικό (Ethernet Adapter’s drivers)
- Υπολογιστές Αρχιτεκτονικής Macintosh
Ακολουθείται η ίδια διαδικασία με τη διαδικασία εγκατάστασης σε συστήματα Αρχιτεκτονικής IBM.
- Φορητοί Υπολογιστές (Laptops/Notebooks)
Απαραίτητα υλικά:
1. Προσαρμογέας Ethernet τύπου PCMCIA
2. Tο μαγνητικό μέσο (CD ή diskette) που περιέχει το απαραίτητο λογισμικό για το συγκεκριμένο υλικό (οδηγούς-drivers).
3. To εγχειρίδιο χρήσης του νέου υλικού (PCMCIA Ethernet adapter)
Προφυλάξεις Ασφαλείας:
- Λόγω του ότι οι προδιαγραφές της κεντρικής μονάδας ενός προσωπικού υπολογιστή έχουν σχεδιαστεί για επεμβάσεις μόνο από αρμόδιο τεχνικό προσωπικό, κατά συνέπεια οποιαδήποτε επέμβαση του χρήστη στο υλικό/λογισμικό της Κεντρικής Μονάδας δεν γίνεται με την ίδια προσοχή σε σύγκριση με την επέμβαση ενός αρμόδιου τεχνικού κατά περίπτωση.
-
Μην προσπαθήσετε να εισάγετε οτιδήποτε άλλο στην αντίστοιχη σχισμή PCMCIA (PCMCIA-slot) εκτός από το συγκεκριμένο τύπο υλικού (PCMCIA card), διότι υπάρχει κίνδυνος βλάβης του υλικού διάμεσου της σχισμής (hardware interface)
-
Βήμα 1ο: Εγκαθιστώντας τον PCMCIA Ethernet Adapter
- Εντοπίστε τις αντίστοιχες σχισμές στο φορητό σύστημα. Αν δεν είσαστε σίγουροι που βρίσκονται, συμβουλευτείτε το εγχειρίδιο του κατασκευαστή που συνοδεύει το σύστημα.
Πρακτικά, τέτοιου τύπου σχισμές (PCMCIA-slots) βρίσκονται πάντοτε μαζί και ανά 2 (η μια πάνω από την άλλη) και πάντα στη δεξιά ή αριστερή πλευρά (ανάλογα με τον κατασκευαστή) του φορητού υπολογιστή.
- Κατά την εισαγωγή της κάρτας επιλέξτε τη πάνω ή κάτω σχισμή, και μην επιχειρήσετε να εισάγετε τη κάρτα ενδιάμεσα. Μπορεί να προξενηθεί βλάβη στο υλικό διάμεσο των σχισμών (PCMCIA Hardware Interface)
- Πιέστε προσεκτικά τη κάρτα μέσα στη σχισμή μέχρι να εφαρμόσει σωστά όπως φαίνεται στη φωτογραφία που ακολουθεί.
4. Σε περίπτωση που ο Ethernet adapter συνοδεύεται από μετατροπέα επέκτασης (Ethernet extension coupler), συνδέστε το μετατροπέα στη κάρτα και ακολούθως το καλώδιο δικτύου στο μετατροπέα.
Βήμα 2ο: Εκκίνηση του συστήματος (Booting-up)
- Ανοίξτε τη παροχή τροφοδοσίας.
- Μετά την εκκίνηση του συστήματος, σε αυτό το σημείο είστε έτοιμοι για την εγκατάσταση του λογισμικού το οποίο θα οδηγήσει το συγκεκριμένο υλικό (PCMCIA Ethernet Adapter’s drivers)
Τριγυρνώντας στο ίντερνετ βρήκα μερικά κείμενα τα οποία ισχυρίζονται οτι υπάρχουν πολλοί μύθοι για τους σκληρούς δίσκους. Σας παραθέτω μερικούς απ αυτούς (τους πιο αμφιλεγόμενους θα λεγα), ώστε να βγάλουμε μια άκρη. Προσωπικά είμαι πολύ κοντά στους μύθους 1,2 και 5+1 (οτι είναι όντως μύθοι δηλαδή). Τους υπόλοιπους τους εξετάζω.
Μύθος 1: Η διαμόρφωση (φορμάτ) καταπονεί τον δίσκο
Το φορμάτ δεν καταπονεί τον δίσκο. Οι κεφαλές ανάγνωσης/εγγραφής δεν ακουμπούν σε καμία περίπτωση το platter (τους δίσκους δηλαδή), κατά τη φυσιολογική λειτουργία. Πραγματική καταπόνηση του δίσκου έχουμε όταν για κάποιον λόγο οι κεφαλές ακουμπήσουν το platter (π.χ. περίπτωση έντονων κραδασμών την ώρα που αυτός δουλεύει).
Συνεπώς, μπορείτε να κάνετε ακόμα και 10 φορμάτ τη μέρα. Αυτό που πρέπει να προσέχετε είναι οι κραδασμοί, τα πεσίματα κ.λ.π.
Μύθος 2: Η διαμόρφωση (φορμάτ) καταπονεί τις κεφαλές (βελόνες)
Οι κεφαλές του δίσκου κατά τη διαδικασία της διαμόρφωσης ακολουθούν μια απλή σειρά των sectors. Δηλαδή προχωράνε ομαλά (sector 1000, sector 1001, sector 1002 κ.λ.π.). Αυτή είναι μια απλούστατα ομαλή κίνηση των κεφαλών, και σε καμία περίπτωση δεν είναι καταπονητική. Μάλιστα, περισσότερο καταπονητική είναι η κίνηση των κεφαλών όταν απλά ψάχνει τα αρχεία μας όταν δουλεύουμε στον υπολογιστή μας, στην οποία περίπτωση η κεφαλή «πετάγεται» ακαριαία απ τον sector 1500 στον sector 3000.
Μύθος 3: Μη επαρκής τάση ρεύματος δημιουργεί bad sectors
Σε περίπτωση μη επαρκούς τάσης ρεύματος, ο μηχανισμός που κοντρολάρει τις βελόνες, φροντίζει να τις «παρκάρει» ώστε να αποφύγει οτιδήποτε δυσάρεστο. Τουτέστιν, μηδενίζονται οι πιθανότητες οι κεφαλές να ακουμπήσουν το δίσκο και να δημιουργηθούν προβλήματα.
Μύθος 4: Το χαρακτηριστικό «κλικ» οφείλεται στο απότομο «παρκάρισμα» των κεφαλών
Συνήθως αυτό οφείλεται κατά την «σύγκρουση» της κεφαλής με το platter, κάτι που φυσικά και προδίδει πως υπάρχει δυσλειτουργία του δίσκου. Άλλοι, υποστηρίζουν οτι συμβαίνει λόγω της (όπως με τεχνικό όρο ονομάζουν), thermal recalibration process.
Μύθος 5: Ξαφνική απώλεια τάσης, δημιουργεί bad sectors
Για την αλήθεια, αυτό συνέβαινε σε πολύ παλιάς τεχνολογίας δίσκους, όπου δεν υπήρχε μηχανισμός (voice coil actuator), ο οποίος αυτομάτως και ακαριαία «παρκάρει» τις κεφαλές σε απώλεια τάσης.
Μύθος Τζόκερ 5+1: Οι σκληροί δίσκοι πρέπει να δουλεύουν οπωσδήποτε σε οριζόντια θέση
Οι δίσκοι μπορούν να δουλέψουν άνετα και χωρίς κανένα πρόβλημα σε οποιαδήποτε θέση, είτε οριζόντια, είτε κάθετα, είτε οριζόντια ανάποδα!
Μύθος 1: Η διαμόρφωση (φορμάτ) καταπονεί τον δίσκο
Το φορμάτ δεν καταπονεί τον δίσκο. Οι κεφαλές ανάγνωσης/εγγραφής δεν ακουμπούν σε καμία περίπτωση το platter (τους δίσκους δηλαδή), κατά τη φυσιολογική λειτουργία. Πραγματική καταπόνηση του δίσκου έχουμε όταν για κάποιον λόγο οι κεφαλές ακουμπήσουν το platter (π.χ. περίπτωση έντονων κραδασμών την ώρα που αυτός δουλεύει).
Συνεπώς, μπορείτε να κάνετε ακόμα και 10 φορμάτ τη μέρα. Αυτό που πρέπει να προσέχετε είναι οι κραδασμοί, τα πεσίματα κ.λ.π.
Μύθος 2: Η διαμόρφωση (φορμάτ) καταπονεί τις κεφαλές (βελόνες)
Οι κεφαλές του δίσκου κατά τη διαδικασία της διαμόρφωσης ακολουθούν μια απλή σειρά των sectors. Δηλαδή προχωράνε ομαλά (sector 1000, sector 1001, sector 1002 κ.λ.π.). Αυτή είναι μια απλούστατα ομαλή κίνηση των κεφαλών, και σε καμία περίπτωση δεν είναι καταπονητική. Μάλιστα, περισσότερο καταπονητική είναι η κίνηση των κεφαλών όταν απλά ψάχνει τα αρχεία μας όταν δουλεύουμε στον υπολογιστή μας, στην οποία περίπτωση η κεφαλή «πετάγεται» ακαριαία απ τον sector 1500 στον sector 3000.
Μύθος 3: Μη επαρκής τάση ρεύματος δημιουργεί bad sectors
Σε περίπτωση μη επαρκούς τάσης ρεύματος, ο μηχανισμός που κοντρολάρει τις βελόνες, φροντίζει να τις «παρκάρει» ώστε να αποφύγει οτιδήποτε δυσάρεστο. Τουτέστιν, μηδενίζονται οι πιθανότητες οι κεφαλές να ακουμπήσουν το δίσκο και να δημιουργηθούν προβλήματα.
Μύθος 4: Το χαρακτηριστικό «κλικ» οφείλεται στο απότομο «παρκάρισμα» των κεφαλών
Συνήθως αυτό οφείλεται κατά την «σύγκρουση» της κεφαλής με το platter, κάτι που φυσικά και προδίδει πως υπάρχει δυσλειτουργία του δίσκου. Άλλοι, υποστηρίζουν οτι συμβαίνει λόγω της (όπως με τεχνικό όρο ονομάζουν), thermal recalibration process.
Μύθος 5: Ξαφνική απώλεια τάσης, δημιουργεί bad sectors
Για την αλήθεια, αυτό συνέβαινε σε πολύ παλιάς τεχνολογίας δίσκους, όπου δεν υπήρχε μηχανισμός (voice coil actuator), ο οποίος αυτομάτως και ακαριαία «παρκάρει» τις κεφαλές σε απώλεια τάσης.
Μύθος Τζόκερ 5+1: Οι σκληροί δίσκοι πρέπει να δουλεύουν οπωσδήποτε σε οριζόντια θέση
Οι δίσκοι μπορούν να δουλέψουν άνετα και χωρίς κανένα πρόβλημα σε οποιαδήποτε θέση, είτε οριζόντια, είτε κάθετα, είτε οριζόντια ανάποδα!
Ό καλύτερος,αποδοτικότερος και ασφαλέστερος τρόπος καθαρισμού μιας LCD, οθόνης είναι ο εξής:
Πας σε ένα κατάστημα οπτικών ειδών και ζητάς ένα καθαριστικό σπρέϊ γυαλιών.Προσοχή!Να γράφει πάνω ότι είναι κατάλληλο και για οργανικούς τύπους κρυστάλλων(τέτοιοι είναι και αυτοί των LCD)
Αυτό σπρέϊ εχει ως κύρια βάση του το απεσταγμένο νερό και είναι εντελώς αδρανες για την επιφανεια τους.Κοστίζει γύρω στα 3€ και φτάνει τουλάχιστον για 30-50 καθαρισμους.
Οδηγίες:
1) Απομακρύνετε με απαλές κινήσεις κάθε ίχνος σκόνης με ενα μαλακό ηλεκτροστατικό πανί (πχ Swiffer).
2) Ψεκάστε με όση ποσότητα κρίνετε απαραιτητη, την οθόνη.Ριξτε λίγο περισσότερο,τοπικά πανω στους λεκέδες.Αφήστε μερικά δευτερόλεπτα να "μαλακώσουν" οι λεκέδες.
3) Πάντα με απαλές κινήσεις,χρησιμοποιόντας ενα απαλο χαρτομάντηλο(καλύτερα αυτά που εχουμε στα αυτοκίνητα),καθαρίστε την οθόνη.Επιμείνετε,παντα με προσοχή στους λεκέδες.Αν δεν αφαιρουνται καποιοι,ξαναψεκάστε και επαναλάβετε.
4)Οι πολύ απαιτητικοι, μετά την "εξάτμιση" του υγρού από την επιφάνεια της οθόνης,μπορουν να ξαναχρησιμοποιήσουν το ηλεκτοστατικό πανακι για να απομακρύνουν καποια ίχνη από το χαρτομάντηλο που πιθανόν εμειναν στην οθόνη.
Εναλλακτικά κυκλοφορουν στο εμπόριο καθαριστικά μαντηλάκια οθονών LCD,τύπου WET 1 & DRY 2 ,που έχουν εξίσου καλά αποτελέσματα (οταν δεν εχει και πολύ βρώμα η οθόνη) είναι όμως σχετικά ασυμφορα!(5-6€ οι 10 καθαρισμοι)
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
